سرای من
من غلام حلقه به گوش تو ام. این روز ها تا می تواند می بارد ... . گویا همه می خواهند یاد تو را برایم مهیا کنند. حتی آسمان هم. بیانیه ی رهبر جنبش سبز به مناسبت نا آامی های خاورمیانه : بسم الله الرحمن الرحیم این روزها خاورمیانه در آستانه ی حوادث بزرگی ست که می تواند سرنوشت این
منطقه و جهان و سرنوشت ملت های منطقه را تحت تاثیر خود قرار دهد. مسلما
آنچه در حال وقوع است در راستای به هم زدن نظام ظالمانه ایست که سرنوشت ملت
های بسیاری را درمنطقه در چنگال خود گرفته است و بدون هیچی شکی نقطه ی
آغازین آنچه در خیابان های تونس و صنعا و قاهره و اسکندریه و سوئز شاهد آن
هستیم را باید در تظاهرات چند میلیونی ۲۵ و۲۸ و۳۰ خرداد تهران جستجو کرد.
روزهایی که مردم با شعار “رای من کجاست؟” به خیابان ها آمدند و مسالمت
جویانه، حقوق از دست رفته ی خود را پی گرفتند. امروز دامنه ی شعار “رای من کجاست؟” مردم ایران، به شعار “الشعب یرید
اسقاط النظام” در قاهره و سوئز و اسکندریه رسیده است. برای کشف راز این
پیوندها و مشابهت ها لازم نیست جای دوری برویم. کافی است شیوه ی انتخابات
اخیر مصر را با انتخابات های خود مقایسه کنیم و اینکه رئیس شورای نگهبان از
بی نیازی به آرا میلیون ها شهروند سبز سخن می راند. اگر به نظام های در
حال سقوط جهان عرب و خاورمیانه با دقت نگاه کنیم، خواهیم دید؛ در همه ی این
نظام ها به یک سان شبکه های اجتماعی وعرصه ی مطبوعات و فضای مجازی مورد
حمله قرار می گیرند و به شکل حیرت انگیزی اس ام اس ها و تلفن ها و اینترنت
قطع و قلم ها مشابه یکدیگر در هم شکسته و معترضین به زندان ها برده می
شوند. متاسفانه منافع ِ پشت سر ِ ایدئولوژی ِ حاکم در کشور، اجازه نمی دهد
واقعیت ها آنچنان که هستند، خود را نشان دهند. خطیبان و تریبون های گوش به
فرمان، به عملکرد مفسدانه و جبارانه فرعون مصر که با بازداشت ها، اعتراف
گیری ها، پرونده سازی ها وغارت مردم از طریق باندها و اطرافیان، این شرایط
انفجاری را در مصر ایجاد کرده اند توجهی نشان نمی دهند. اینان به روز “خشم
مردم” مصر اشاره می کنند ولی نمی گویند که روز غضب، نتیجه ناکارآمدی و فساد
در بالاترین سطح حکومت و حیف و میل کردن بیت المال و هم چنین بستن دهن ها و
شکستن قلم ها و اعدام ها واعدام ها و اعدام ها و بر پا کردن چوبه های دار
برای ایجاد خوف در میان مردم است. و نمی گویند اگرحکومت به حاکمیت مردم بر
سرنوشت خود احترام می گذاشت و در انتخابات چند ماه پیش مصر آرای مردم را
نمی دزدید، کار به شعار “اسقاط نظام” از سوی شعب عزیز مصر نمی رسید. و شاید
هم متوجه نیستند که ادامه ی سیاست غلبه به وسیله ی ایجاد خوف، نهایتا در
نقطه ای به ضد خود تبدیل و آنگاه آمدن “روز خشم” و روزهای غضب ملی اجتناب
ناپذیر می شود. فراعنه معمولا زمانی صدای ملت را می شنوند که بسیار دیر شده
است. ملت ما به انقلاب عظیم مردم شجاع تونس و قیام حق طلبانه ی مردم مصر و
یمن و دیگر کشورهای منطقه احترام می گذارد. ما به همه ی مردم دلیر و آگاه و
مبارز مصر و تونس و اردن و یمن درود می فرستیم و از خداوند منان پیروزی
آنان را در مبارزات حق طلبانه اشان آرزو می کنیم. درود بر وجود آزاده ات. ای کاش از افغانستان هم می گفتی ای آزادمرد. شیره زندگی ام را کشیدید. اما من باز هم زندگی خواهم کرد. اگر حتی مرگ را هم برایم به ارمغان آرید من باز هم ... . ای شهر های کفن پوش ! این بار - دگر از چه می نالید ؟ و فردای آن روز : چه زود کفن ها را به در کردید ... . پرندگان زمستان : این جنازه های بر دارِ رنگ و رو رفته را ، مگر بر شاخ درختان ، نمی بینید؟ که یک به یک با تبر بادی ، فرو می افتند و زمین را گوش تا گوش فرش می کنند. مگر نمی بینید قبرستان زمین را؟ بس است دیگر. تا به کی به امید سبز شدن می خوانید؟ پ.ن : رنگ سبزِ استفاده شده در متن هیچ بار سیاسی ندارد. ما سبز هستیم و سبز می مانیم.
من زندگی را در اندرون دل تو یافتم.
چند ماهی است ، که می گویند روح خدا در آن دمیده اند. من صدای شهر را شنیدم ، وقتی که از مرگ یک انسان ، نفس راحتی کشید.
آن طرف خیابان ایستاده ام. خیره نگاه می کنم به ماشین هایی که به هیچ قیمتی آهسته نمی رانند. و خیره می اندیشم به تمام آنچه که پوچ گذشت. . . . وسوسه می شوم ، وسط خیابان ، - فقط برای یک لحظه - می ایستم ... . من همان دخترک دستفروشی هستم ، که تمام چراغ های چهار راه های شهر، به احترام حضورش سرخ می شوند، تا از خجالت کودکی از دست رفته اش در آیند. آری - من ، همان دخترکم.
| www . night Skin . ir |
یاری ام کن لا اقل کفر نگویم.
